Raiffeisen Bank International AG

Sąd Apelacyjny w Łodzi (SSA Krystyna Golinowska) w sprawie o sygnaturze I ACa 1793/24 w wyroku z dnia 26.06.2026 r. utrzymał wyrok I instancji, w którym Sąd Okręgowy w Łodzi (SSO Adam Borowicz) w sprawie  o sygnaturze II C 1812/23:

W ustnych motywach wyroku Sąd wskazał, że Apelacja Pozwanego Banku nie była zasadna. Sąd I instancji nie dopuścił się uchybień jeśli chodzi o ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Sąd Apelacyjny podziela w całości stanowisko Sądu Okręgowego co do zawarcia w umowie kredytowej klauzul abuzywnych, które skutkują nieważnością całości umowy kredytowej. Zawarte w umowie kredytowej postanowienia naruszały w sposób rażący interesy konsumentów. Prawidłowo przyjął Sąd I instancji również, że w polskim porządku prawnych brak jest przepisu dyspozytywnego, który mógłby lukę powstałą w umowie po usunięciu klauzul niedozwolonych zastąpić. W szczególności nie jest to art. 358 § 2 k.c. bo on dotyczy zobowiązań wyrażonych w walucie obcej a kredyt zawarty przez strony zawierała świadczenia wyrażone w walucie polskiej. Jest to jak najbardziej kredyt złotowy tylko indeksowany dla waluty euro. To skutkowało zasadność żądania świadczeń nienależnych, nie naruszył przy tym Sąd Okręgowy art. 481 k.c., bowiem od złożenia przez Powodów oświadczenia na rozprawie odnośnie żądania stwierdzenia nieważności umowy nie zależy wymagalność świadczenia pieniężnego. Prawidłowo przyjął Sąd Okręgowy że prawo zatrzymania, na które powoływał się Pozwany nie było skuteczne, bowiem zawarta umowa między stronami nie jest umową wzajemną, w związku z tym zarzut zatrzymania nie ma racji bytu. Z tych względów apelacja została oddalona i koszty postępowania w II instancji zasądzone w całości na rzecz Powodów.